با افزایش تعداد حریقها در ساختمانها و اماکن مختلف، نیاز به سیستمی که بتواند به سرعت وقوع آتش را تشخیص داده و واکنش مناسبی نشان دهد، بیش از پیش احساس شد. سیستم اعلام حریق هوشمند با هدف کاهش خسارات جانی و مالی طراحی شده است. این سیستم با شناسایی سریع دود، حرارت یا شعله، به افراد هشدار میدهد و در صورت نیاز اقدامات اضطراری را فعال میکند. در ادامه با نحوه عملکرد این سیستم و انواع مختلف آن بیشتر آشنا میشویم.
سیستم اعلام حریق هوشمند مجموعهای از تجهیزات است که به منظور شناسایی و هشدار در برابر وقوع آتشسوزی در ساختمانها یا سایر اماکن طراحی شده است. این سیستم با تشخیص دود، حرارت یا شعله، افراد را مطلع میکند و در صورتی که مجهز به عملگرهای اطفای حریق باشد، به طور خودکار نسبت به کنترل یا خاموش کردن آتش اقدام میکند.
زمانی که یکی از تجهیزات تشخیص حریق، مانند سنسور دود یا گرما، وجود آتش را تشخیص دهد، سیگنالی به کنترل پنل مرکزی ارسال میشود. کنترل پنل پس از دریافت این سیگنال آن را بررسی کرده و بر اساس تنظیمات و سناریوهای از پیش تعیین شده، اقدامات لازم را انجام میدهد. این اقدامات میتواند شامل فعال شدن هشدارهای صوتی و نوری مانند آژیرها، راهاندازی تجهیزات اطفای حریق مانند اسپرینکلرها، و حتی ارسال پیامک یا اعلان به تلفن همراه صاحب خانه باشد. سیستمهای پیشرفتهتر میتوانند با دیگر تجهیزات امنیتی ساختمان نیز هماهنگ شوند تا بهطور سریع و مؤثر، از وقوع خسارات جانی و مالی جلوگیری کنند.
سیستمهای اعلام حریق هوشمند از نظر نحوه فعال شدن به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
1)حالت دستی:
در این حالت، سیستم اعلام حریق تنها از طریق اقدام انسانی و به صورت دستی فعال میشود. به این معنا که فرد باید کلید یا دکمه مخصوص اعلام حریق را فشار دهد تا سیستم هشدار دهد. حتی در ساختمانهایی که مجهز به سیستمهای خودکار هستند، داشتن یک سیستم اعلام حریق دستی الزامی است تا در مواقع اضطراری که سنسورها قادر به تشخیص حریق نیستند، امکان هشدار سریع فراهم شود.
2)حالت خودکار :
در این حالت، سیستم به صورت خودکار و بدون دخالت انسان عمل میکند. سنسورها و دتکتورها دائماً محیط را پایش میکنند و در صورت تشخیص دود، حرارت یا گازهای ناشی از آتش، به کنترل پنل مرکزی سیگنال ارسال میکنند. کنترل پنل نیز مطابق سناریوهای تعریف شده، هشدارها را فعال کرده و در صورت وجود تجهیزات اطفای حریق، آنها را راهاندازی میکند.
سیستم اعلام حریق خودکار به سه دسته تقسیم میشود:
سیستم اعلام حریق متعارف : این نوع سیستم از طریق یک هشدار وقوع آتش، فعال شدن آشکارساز یا نقطه تماس دستی را به کمک LED مشخص میکند. در این سیستم، تنها میتوان منطقهای که حریق در آن رخ داده را تقریباً تعیین کرد و اطلاعات دقیق درباره محل دقیق آتش در اختیار قرار نمیگیرد.
سیستم اعلام حریق آدرس پذیر : در این نوع سیستم، هر آشکارساز و تجهیز موجود در شبکه دارای یک آدرس منحصر به فرد است. بنابراین هنگام وقوع حریق، کنترل پنل مرکزی دقیقاً مشخص میکند که کدام آشکارساز فعال شده است و محل دقیق حریق را گزارش میدهد. این قابلیت باعث افزایش سرعت واکنش و کاهش خسارات میشود.
سیستم اعلام حریق بی سیم : این سیستم بدون نیاز به سیمکشی بین تجهیزات کار میکند و تمام آشکارسازها و تجهیزات اعلام حریق از طریق امواج رادیویی با کنترل پنل مرکزی ارتباط دارند. سیستمهای بیسیم نصب سریع و انعطافپذیری بالایی دارند و برای ساختمانهایی که سیمکشی دشوار است، گزینه مناسبی به شمار میروند.
هزینه سیستم اعلام حریق هوشمند به عوامل متعددی بستگی دارد:
با وجود هزینههای اولیه، نصب سیستم اعلام حریق هوشمند سرمایهگذاری مهمی برای محافظت از جان و داراییها است و ارزش آن را دارد که کیفیت را قربانی قیمت نکنید.
خانهای که با شما نفس میکشد
